Δυστυχώς είναι τόσο γλυκός.
Ορίστε.
Γεια σου, ξένε.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Είναι καλά.
- Ποιός είναι αυτός; - Ο Μαξ.
Τι κάνουμε, κορίτσια;
Δώσ' το μου αυτό.
Αφήστε τη να πεθάνει.
Εκδίκηση!
- Είναι αυτός που χρειάζεσαι. - Έτσι μπράβο.
Τι πρόβλημα υπάρχει;
Πρόσεχε!
Κι εσύ.
Έλα.
Είμαι ηλίθιος.
Γιατί είμαι τόσο ηλίθιος; Γιατί τα κάνω αυτά τα πράγματα;
Είναι, όμως, κούκλος, σωστά;
Δεν θυμάμαι τίποτα. Κάναμε τρίο;
Ίσως κάνατε οι δυο σας.
Γεια σου.
Καλημέρα.
Φαίνομαι περίεργος.
Όχι τώρα.
Αυτό το μέρος…
Ναι;
Είναι πολύ…
Η εξοχή θα είναι ωραία.
- Ποιά είναι η εξοχή; - Το σπίτι.
Το εξοχικό σου.
Πώς ήρθαμε στην εξοχή;
- Με αμάξι. - Το δικό μου;
- Σκατά! - Ο Ρόζεν.
Ο σπιτονοικοκύρης μας. Χρωστάμε πολλά.
Χρωστάς; Νόμιζα ότι ήσουν πλούσιος.
Πλούσιος;
Έτσι μου είπες.
Πλάκα έκανα. Να σου πω,
Μήπως έχεις καθόλου χρήματα;
Μην αστειεύεσαι, δε μ' αρέσει.
Δε με θες μαζί σου, σωστά;
Ίσως δεν είμαι αρκετά καλός για σένα. Αρκετά πλούσιος.
Ο πατέρας μου ήταν ρολογάς. Δεν είναι και τόσο εντυπωσιακό.
Είναι, "Βαρόνε";
"Βαρόνε";
Αυτόν.
Όχι!
Γαμώτο!
Κράτα τον.
Θεέ μου!
Είστε ακόμα ζωντανοί;
Εκπλήσσομαι.
Ωραία ρούχα.
Πάει τώρα.
Αντίο.
Είναι ασφαλές;
Ποιό;
Να γυρίσουμε σπίτι.
Παλιοαδερφές. Δεν έχετε καθόλου μυαλό;
- Δεν είναι ασφαλές. - Ποιός ήταν αυτός;
- Ποιός; - Ο ξανθός.
Ο Βόλφγκανγκ Γκράντζ.
Μάντεψε με ποιόν τα είχε.
Δε μαντεύεις.
Με τον Καρλ Ερνστ.
Ποιος είναι αυτός;
Καλά που ζεις;
Δεν είστε καθόλου περίεργες για το τι συμβαίνει;
Κόψε το κήρυγμα Γκρέτα. Ποιος είναι ο Καρλ Ερνστ;
Βασικά, Τζορτζ.
Ορίστε;
Είμαι ο Τζορτζ τώρα.
Ο Καρλ Ερνστ ήταν ο βοηθός του βον Χέλντορφ.
Φαντάζομαι δεν έχετε ιδέα ποιός είναι ο βον Χέλντορφ.
Δεύτερος στην ιεραρχία των λοκατζήδων, αμέσως μετά τον Ερνστ Ρομ.
Τον ξέρω αυτόν.
Είναι αυτή η χοντρή βασίλισσα.
Φίλος του Χίτλερ.
Τριγυρνάει με πολλά, ωραία αγοράκια. Πάει σε όλα τα κλαμπ.
Σταμάτα.
- Γιατί; - Απλά σταμάτα.
Ο Χίτλερ έβαλε να σκοτώσουν τον Ρομ χθες βράδυ.
Και όλους τους φίλους του.
Και τους φίλους τους.
Και τους γκόμενους τους.
Και όποιον έτυχε να είναι μαζί τους.
Οπότε η αδερφή πάει.
Πέθανε.
Απλά τα βάλατε με λάθος άνθρωπο.
Μπορούμε να το εξηγήσουμε σε κάποιον. Αφού δεν τον ξέραμε.
Έλα τώρα.
- Κι εσύ τι θα κάνεις; - Εγώ;
Όλοι ξέρουν ότι δεν είμαι αδερφή.
Έχω γυναίκα και παιδιά.
Έχω πάει με όλες αυτές τις πουτάνες.
Είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος.
- Αντίο τώρα. - Που πας;
Στην εκκλησία.
- Πόσα; - Πόσα τι;
Πόσα σου έδωσαν;
Τι απελπισμένο αυτό που λες.
Ορίστε, πάρε αυτά.
- Δεν τα θέλουμε. - Σκάσε.
- Σταμάτα να μου λες να σκά… - Σκάσε.
Δεν είναι αρκετά.
Αν μας πιάσουν, θα δώσω ονόματα.
Μια απειλή. Φοβήθηκα.
Ορίστε.
Είμαι πραγματικός Χριστιανός.
Δε θα πω τίποτα στη Γκεστάπο, μέχρι να τελειώσει η λειτουργία.
Αντίο.
Δε φεύγω απ' το Βερολίνο.
- Πρέπει. - Δεν πρέπει.
Έχω πληρώσει μαθήματα χορού για δύο εβδομάδες και δε φεύγω.
Γιατί έπρεπε να τον φέρεις σπίτι;
Τα κατέστρεψες όλα.
Πάνε στα κωλο-μαθήματα σου.
Μπορεί να σε πυροβολήσουν, ενώ χορεύεις μπαλέτο.
Φύγε απ' τη μέση.
Που θα πάμε;
Τι είναι;
Τον αγαπάς;
- Ποιόν; - Τον χορευτή.
Χριστέ μου!
Απλά νιώθω υπεύθυνος.
Οι ντιντίδες δεν αντέχουν τέτοια ευθύνη.
- Γιατί γελάς; - Αυτή η λέξη.
"Ντιντίδες. "
Γαμώτο.
Δεν μπορούμε άλλο να είμαστε ντιντίδες.
Δεν μπορούμε να φιληθούμε ή να αγκαλιαστούμε…
… ή να φαντασιωθούμε.
Μπορούν να σε συλλάβουν αν έχεις αδερφίστικες σκέψεις.
Θείε Φρέντυ!
Δεν είναι αστείο.
Νομίζω τα γεράνια είναι τα καλύτερα.
Η οικογένεια με φροντίζει.
Αλλά εσένα…
Να τους το τρίβεις στη μούρη.
Δεν απορώ που δε θέλουν να έχουν σχέση μαζί σου.
- Πάρε το εισιτήριο. - Θέλω δύο.
Αλλά δεν έχω το κατάλληλο φόρεμα για το χορό.
Κοίτα.
Εκεί.
Γλύκας.
Για να το λες.
Νομίζεις ότι είναι ντιντής;
Δε με νοιάζει.
Εκτός απ' τον βαρύτονο.
Κρύβεσαι απ' το '34.
Πάνω από χρόνο με τον χορευτή.
Η οικογένεια τα ξέρει όλα.
Δε μπορείς να ζεις έτσι.
- Σε παρακαλώ. - Θέλω δύο εισιτήρια.
- Δεν μπορώ να βρω δύο. - "Δεν μπορώ να βρω δύο. "
Τίποτα δε λειτουργεί, σωστά;
Φύγε.
Τι θα έλεγες για μία συμφωνία;
Δύο εισιτήρια για Άμστερνταμ. Δύο καινούριες ταυτότητες.
Μόλις φτάσουμε θα τον παρατήσω. Η οικογένεια μπορεί να μ' έχει πίσω.
Ίσως να μη σε θέλουν πίσω.
Πέρασαν δέκα χρόνια.
Με θέλουν.
Είναι καλή επιχείρηση.
Είμαι μοναχογιός.
Θυμάσαι το γάμο που ήθελε ο πατέρας;
Είχε και ο πατέρας της εργοστάσια κουμπιών.
Είναι χήρα τώρα, μένει στις Βρυξέλλες.
Ξανακάνε τις ετοιμασίες.
Τα εργοστάσια μας, μπορούν να κοιμηθούν με τα δικά τους.
Και όταν όλα ξεχαστούν, θα με γυρίσεις στη Γερμανία.
Αν θέλω κανένα αγόρι…
…θα το νοικιάζω,
όπως εσύ.
Θα είμαι ένας διακριτικός και ήσυχος…
…ντιντής.
Απλά κράτα μας ζωντανούς και τους δύο.
Δεν μπορώ να τα κανονίσω μόνος.
Όχι τώρα.
Πρέπει να ρωτήσω τον πατέρα σου.
Φύγε τώρα.
Να προσέχεις.
Να γραφτείς κι εσύ.
Δεν κοιτάνε τα χαρτιά σου.
Είναι και καλή άσκηση για τους ώμους.
Κάνω ωραίες πλάτες.
- Τι έκανες σήμερα; - Τίποτα.
Πήγα στην πόλη.
- Ετοιμάζω κάτι. - Αλήθεια;
Μια συμφωνία.
Υπέροχα.
Μπορεί να μας βρω νέα χαρτιά και εισιτήρια για το Άμστερνταμ.
- Το ίδιο είπες στο Αμβούργο. - Δεν έκατσε στο Αμβούργο.
- Το είπες και στη Στουτγάρδη. - Θα επαναλάβεις τη λίστα;
Γιατί όχι; Κουράστηκα με τις συμφωνίες σου.
Ξέρεις κάτι; Αυτό το τυρί βρωμάει.
Γιατί απλά δε τα περνάμε;
Ποιά;
Τα σύνορα.
Ένας έλεγε σήμερα στη δουλειά ότι είναι εύκολο.
Είπε ότι ξέρει σημεία.
Σημεία;
Περάσματα.
Του είπα να έρθει να σου μιλήσει.
- Εδώ; - Ναι.
Σου είπα ότι κανείς δε πρέπει να μάθει ότι είμαστε εδώ.
Ή ότι προσπαθούμε να περάσουμε τα σύνορα. Είσαι τόσο ηλίθιος;
- Δεν είμαι ηλίθιος! - Μπορεί να ειδοποιήσει την αστυνομία.
Εντάξει τότε, είμαι ηλίθιος.
Γιατί να μην το προσπαθήσουμε;
Γιατί ετοιμάζω μια συμφωνία.
Με ποιόν;
Δε μπορώ να σου πω.
Αυτό είναι τρελό. Είμαστε στη μέση της ζούγκλας.
- Δάσους. - Ζούγκλας.
Είμαι χορευτής, όχι ο Μόγλη.
Δε μπορώ να χορέψω άλλο. Κουράστηκα.
Αλλά δε σε νοιάζει. Ετοιμάζεις συμφωνία.
Έκανες και στο Βερολίνο συμφωνία Και κάνεις και τώρα στη ζούγκλα.
Δάσος.
Ζούγκλα.
Θέλω να φύγω από εδώ.
Θα μπορούσα.
Αλλά έχεις δίκιο.
Είμαι ηλίθιος.
Τώρα απλά κάθεσαι και περιμένεις να πεθάνω.
Νομίζω ότι δηλητηρίασες το τυρί.
Είναι δικό σου τυρί.
Εύχομαι να πνιγείς.
Δεν ξέρεις πόσο πολύ θέλω να πνιγείς.
Χριστέ μου!
Θυμάσαι την κοκαΐνη;
Ναι.
Θα ήθελα λίγη τώρα.
Εσύ τι θες;
Καινούρια γυαλιά.
Τα μάτια μου άλλαξαν.
Θέλω καινούρια συνταγή.
- Θέλω καινούρια γυαλιά. - Στο Άμστερνταμ.
- Σίγουρα. - Στο Άμστερνταμ.
Κοκαΐνη και καινούρια γυαλιά.
Θα έχεις φυτά.
Υπέροχα ολλανδικά φυτά.
Και μαθήματα χορού.
Και ξέρεις κάτι;
Μπορούμε να πάρουμε και ολλανδικό σκύλο.
Όλοι πρέπει να έχουν σκύλο.
Καίγομαι.
Σταμάτα.
Σ' αγαπάω, αλήθεια.
Σταμάτα.
Αν μας ακούσουν…
Δε θα μας ακούσουν.
Άκου.
Τρέχα.
Τα γυαλιά.
Δώσε μου τα γυαλιά σου.
Κοκάλινα.
- Διανοούμενος. - Ορίστε;
Σήκω πάνω.
Πάτησε τα γυαλιά σου.
Πάτα τα.
Πάρτε τον.
Γυαλιά.
Όχι!
Μην κουνιέσαι. Δε μπορείς να τον βοηθήσεις.
Δε συμβαίνει αυτό.
Συμβαίνει.
Που μας πάνε;
Σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
- Μάλλον στο Νταχάου. - Πώς το ξέρεις;
Έχω μεταφερθεί ξανά.
Με πήγαν στην Κολονία για μια προπαγανδιστική ταινία.
- "Το Ροζ Τρίγωνο της Ευεξίας. " - Τι είναι το "Ροζ Τρίγωνο";
Αδερφή. Αυτό φοράς αν είσαι αδερφή.
Όπως οι Εβραίοι κίτρινο αστέρι, οι πολιτικοί κρατούμενοι κόκκινο τρίγωνο, οι εγκληματίες πράσινο.
Το ροζ είναι το χειρότερο.
Δε συμβαίνει αυτό.
Δε μπορεί να συμβαίνει.
Αν επιβιώσεις στο τρένο, έχεις μια ελπίδα.
Εδώ προσπαθούν να σε σπάσουν.
Δε μπορείς να κάνεις κάτι για το φίλο σου.
Αν προσπαθήσεις να τον βοηθήσεις, θα σε σκοτώσουν.
Αν φροντίσεις τις πληγές του, θα σε σκοτώσουν.
Αν θες να μείνεις ζωντανός, κάνε ότι δεν υπάρχει.
Δε μπορεί να συμβαίνει.
Δεν είχε ελπίδα. Φορούσε γυαλιά.
Δε συμβαίνει αυτό.
Συμβαίνει.
Ποιος είναι αυτός;
Δεν ξέρω.
Είναι φίλος σου;
Κοίταξέ τον.
Κοίτα!
- Είναι φίλος σου; - Όχι.
Είναι φίλος σου;
- Είναι φίλος σου; - Όχι.
Σήκω πάνω.
Χτύπα τον.
Έτσι.
- Χτύπα τον. Είναι φίλος σου. - Όχι.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Ξανά.
Αρκετά.
Είναι φίλος σου;
- Όχι. - Όχι.
Σήκω πάνω.
Πάρτε τον.
Γεια.
- Κίτρινο αστέρι; - Ορίστε;
Εβραίος;
Ναι.
Δεν το φαντάστηκα.
Πώς το πήρες αυτό;
- Ποιό; - Το ροζ αστέρι.
Υπέγραψα μία αναφορά.
- Τι είδους; - Για τον Μάγκνους Χίρσφιλντ.
- Ήθελε να κάνει τις αδερφές… - Νόμιμες.
Αλλά οι ναζί τον έπιασαν.
Ήμουν νοσοκόμος.
Είπαν ότι δε μπορώ να είναι νοσοκόμος. Αν έπρεπε να πιάσω το πέος ασθενή;
Είπαν ότι αντί για νοσοκόμος, καλύτερα να είμαι φυλακισμένος.
Και λοιπόν…
…έτσι φοράω ροζ τρίγωνο.
Εσύ πως πήρες το κίτρινο αστέρι;
Είμαι εβραίος.
Δεν είσαι εβραίος, είσαι αδερφή.
Ίσως είμαι και τα δύο.
- Τότε θα φορούσες και τα δύο. - Δεν το ήθελα.
- Δεν το ήθελες; - Είπες ότι είναι το χειρότερο.
Το ίδιο και το κίτρινο αστέρι.
Δεν ήθελα να είμαι αδερφή…
…κι έκανα μια συμφωνία.
- Με τη Γκεστάπο; - Ναι.
Λες μαλακίες.
Θα κάνω κι άλλες συμφωνίες. Αργά ή γρήγορα θα μας αφήσουν.
Είμαι υπό προστατευτική επιτήρηση. Έτσι μου είπαν.
Θα μείνω ζωντανός.
Οι φιλίες κρατάνε για 12 ώρες εδώ.
Η δική μας τελείωσε στο τρένο.
Δεν πίστευες ότι θα τα καταφέρω, έτσι; Να κατέβω απ' το τρένο.
- Δεν ήμουν σίγουρος. - Θα μείνω ζωντανός.
- Ναι. - Χάρη σε σένα.
Μου είπες πώς να τα καταφέρω.
Ναι.
Σου είπα.
Λυπάμαι.
Για ποιό πράγμα;
Δεν ξέρω.
Για τον φίλο σου.
Δεν ήταν φίλος μου.
Έκανα μια συμφωνία.
Ορίστε;
Μια συμφωνία.
Άσε με ήσυχο, σε παρακαλώ.
Είπαν…
…πως αν μπορούσα…
Είπαν…
Τι είπαν;
Τίποτα.
Νομίζω, ότι ίσως…
- Εντάξει. - Έκανα…
Με πήγανε…
…σε εκείνο το δωμάτιο στο τρένο.
Μου είπαν, "Απέδειξε ότι είσαι…"
Και το έκανα.
Τι έκανες;
Έκανα έρωτα.
- Με ποιόν; - Με εκείνη.
Ήταν μόνο…
Ίσως δεκατριών.
Ήταν νεκρή.
Απλά…
Την πυροβόλησαν στο κεφάλι.
Μου είπαν, "Απέδειξε ότι είσαι…"
Και το έκανα.
Ήταν πολλοί…
Παρακολουθούσαν…
Γελούσαν, έπιναν.
"Είναι πούστης", έλεγαν. "Δε μπορεί".
Αλλά…
Πως;
Δεν ξέρω.
Ήθελα…
Να μείνεις ζωντανός.
- Υπήρχε και κάτι. - Κάτι;
Συναρπαστικό.
Θεέ μου!
Την σκότωσα.
Γλυκά χείλη.
Ένας άγγελος.
- Θεέ μου… - Ήταν.
Ήταν σαν άγγελος σωτηρίας.
Μην το κάνεις αυτό.
Δεν πρέπει να μ' ακουμπάς.
Για το καλό σου, Δεν πρέπει να μ' ακουμπάς.
Είμαι άχρηστος.
Άχρηστος.
Δεν είσαι.
Σήκω πάνω.
Μπάσταρδε εβραίε.
Σήκω!
Θα μείνω ζωντανός.
Εδώ.
- Θα δουλέψεις εδώ. - Μάλιστα, κύριε.
- Θα σου εξηγήσει. - Μάλιστα, κύριε.
- Σας παρακολουθώ. - Μάλιστα, κύριε.
- Βλέπω τα πάντα. - Μάλιστα, κύριε.
- Μην τεμπελιάζετε. - Όχι, κύριε.
- Βλέπω τα πάντα. - Μάλιστα, κύριε.
Εσύ.
Ορίστε, κύριε;
- Πες του τι να κάνει. - Μάλιστα, κύριε.
- Εσύ. - Ορίστε, κύριε;
- Κάθε δύο ώρες θα ξεκουράζεστε. - Μάλιστα, κύριε.
- Για τρία λεπτά. - Μάλιστα, κύριε.
- Θα κάθεστε προσοχή. - Μάλιστα, κύριε.
- Δε θα κουνιέστε. - Όχι, κύριε.
- Όταν χτυπάει το κουδούνι . - Μάλιστα, κύριε.
- Εσύ. - Ορίστε, κύριε;
- Εξήγησέ του. - Μάλιστα, κύριε.
Είσαι υπεύθυνος.
- Μάλιστα, κύριε.
- Εσύ. - Ορίστε, κύριε;
Βλέπω τα πάντα.
- Μάλιστα, κύριε.
Είχαμε ένα αγόρι σαν κι αυτόν στο σχολείο.
Ήταν συνήθως αρχηγός στο παιχνίδι "Ο Σάιμον λέει. "
Θα σου εξηγήσω τι κάνουμε.
- Πρέπει να μετακινούμε πέτρες. - Μάλιστα, κύριε.
- Παίρνεις μία πέτρα κάθε φορά. - Μάλιστα, κύριε.
- Την πας εκεί. - Μάλιστα, κύριε.
Όταν είναι όλη η στοίβα από κει, παίρνεις μία πέτρα κάθε φορά…
…και την πας πίσω.
- Την πάω πίσω; - Ναι.
Πάμε πέτρες από εδώ, εκεί και μετά από εκεί, εδώ;
- Μάλιστα, κύριε. - Γιατί;
Ξεκίνα. Μας παρακολουθεί.
Υποτίθεται ότι μας τρελαίνει.
- Είναι βαριές. - Θα συνηθίσεις.
- Τι εννοείς, να μας τρελάνει; - Ακριβώς αυτό.
Κανένα νόημα, κανένας σκοπός. Το κάνουν για να τρελαθούμε.
- Μάλλον ξέρουν τι κάνουν. - Όχι, δε ξέρουν.
Το σκέφτηκα καλά.
Είναι η καλύτερη δουλειά εδώ. Γι' αυτό σε έφερα.
- Ορίστε; - Μη σταματάς. Συνέχισε.
Εσείς οι δύο.
Ελάτε εδώ.
Ήσουν στους βράχους.
- Ήταν πιο δύσκολο απ' αυτό; - Έτσι νομίζω.
Άρα ήταν επικίνδυνο.
- Αυτό δεν είναι; - Όχι.
Δε νομίζεις πως έπρεπε να με ρωτήσεις;
- Τι να σε ρωτήσω; - Αν ήθελα να μετακινώ πέτρες.
Αν ήθελα να σου μιλήσω…
Δε μπορούσα να σε ρωτήσω. Είμαστε σε διαφορετικούς στρατώνες.
Ευτυχώς.
Ξόδεψα χρήματα για να σε φέρω εδώ.
- Χρήματα; - Δωροδόκησα ένα φύλακα.
- Που βρήκες χρήματα; - Μου έστειλε ο θείος μου.
- Και δωροδόκησες ένα φύλακα; - Ναι.
- Για μένα; - Ναι.
- Είσαι τρελός. - Πίστευα ότι θα ήσουν ευγνώμων.
Μ' αρέσει να σπάω βράχους.
Αυτό είναι τρελό.
Δώδεκα ώρες τη μέρα. Θα τρελαινόμουν σε μία εβδομάδα.
Όπως εσύ.
- Χριστέ μου. - Λυπάμαι που το έκανα.
- Λυπάσαι. - Δεν ξέρεις τι είναι καλό για σένα.
Αυτή είναι η καλύτερη δουλειά.
Να πηγαινοφέρνεις πέτρες χωρίς λόγο; Η καλύτερη δουλειά;
- Γιατί δεν καταλαβαίνεις; - Γιατί δε θέλω.
- Δε θέλω να σου μιλάω. - Πρέπει να μιλάς.
- Γιατί; - Σε έφερα εδώ για να μιλάμε.
- Κακοτυχία. - Δε θέλω να μιλάω.
Κούνα τις πέτρες σου Κι εγώ θα κουνάω τις δικές μου.
Απλά μη μου μιλάς.
Νόμιζα ότι θα ήσουν ευγνώμων.
Έχει τόση ζέστη.
- Απίστευτη ζέστη. - Μου μίλησες.
Μόνο για τον καιρό.
Μετά από τρεις μέρες.
Όλοι μιλάνε για τον καιρό.
Άκουσα μια φήμη.
- Τι φήμη; - Θα έχουμε σαρδέλες για βραδινό.
Δε μ' αρέσουν οι σαρδέλες.
Είναι απλά μια φήμη.
Υποθέτω, μετά απ' όλα αυτά…
…δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε.
Ήμουν απαίσιος που σε έφερα εδώ;
Έλα τώρα, μην απελπίζεσαι.
Χαμογέλα.
Δε χαμογελάς.
Δε μπορείς να με δεις.
Μπορώ να σε νιώσω.
Μακάρι να μπορούσαμε να κοιταχτούμε.
Σε κοιτάω όλο το πρωί.
Αλήθεια.
Φαίνεσαι σέξι.
- Εγώ; - Χωρίς τη μπλούζα σου.
Όχι.
Έλα τώρα. Το ξέρεις ότι είσαι σέξι.
Δεν είμαι.
Ψεύτη.
Φυσικά και είμαι ψεύτης.
Και το σώμα σου είναι επίσης ωραίο.
Είναι καλό, αλλά όχι τέλειο.
Όχι, είναι ωραίο.
Όχι όσο το δικό σου.
Όχι…
Αλλά είναι καλό.
- Πως το ξέρεις; - Κι εγώ κοιτούσα.
- Πότε; - Όλη μέρα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Άκου. Μήπως σου…
Τι;
…λείπει…
Ποιό;
Ξέρεις.
Δε μου λείπει.
Σε όλους λείπει.
- Όχι. - Σε όλους στο στρατόπεδο.
Όχι.
Έλα τώρα, δε μας ακούει κανείς.
Με μένα δε φοράς κίτρινο αστέρι, θυμάσαι;
Δε θέλω…
Τι;
Να μου λείπει.
Όμως σου λείπει;
Ναι.
Κι εμένα.
Δε χρειάζεται.
Ποιό;
Να μας λείπει.
Είμαστε εδώ μαζί.
Δε χρειάζεται να μας λείπει.
Δε μπορούμε να κοιταχτούμε, Να αγγίξουμε ο ένας τον άλλο.
Μπορούμε να αισθανθούμε.
- Τι να αισθανθούμε; - Ο ένας τον άλλο.
Μπορώ να σε νιώσω τώρα,
δίπλα μου.
- Με αισθάνεσαι; - Όχι.
Μη φοβάσαι. Δε μας ακούει κανείς.
Με αισθάνεσαι;
Ίσως.
Νιώσε με.
Έχει τόση ζέστη.
Σε αγγίζω.
Απίστευτη.
Σε φιλάω.
Ζέστη.
Φιλάω τα μάτια σου.
- Καυτό. - Φιλάω τα χείλη σου.
- Ναι. - Το στόμα.
- Ναι. - Μέσα στο στόμα.
- Το λαιμό - Ναι.
- Πιο χαμηλά. - Ναι.
Η γλώσσα μου στο στήθος σου.
Καίγομαι.
- Το στήθος σου. - Το στόμα σου.
- Φιλάω το στήθος σου. - Ναι.
- Δυνατά. - Ναι.
- Πιο χαμηλά. - Ναι.
- Το πέος σου. - Ναι.
- Νιώθεις το στόμα μου; - Ναι. Νιώθεις το πέος μου;
- Νιώθεις; - Νιώθεις;
- Στόμα. - Πέος.
- Νιώθεις το πέος μου; - Νιώθεις το στόμα μου;
Ναι.
Ξέρεις…
Ξέρεις τι κάνω;
Ναι.
- Μπορείς να γευτείς αυτό που κάνω; - Ναι.
Γεύσου το.
- Ναι. Νιώσε. - Μαζί.
- Με νιώθεις; - Σε νιώθω.
- Σε βλέπω. - Σε νιώθω.
- Σε έχω. - Σε θέλω.
Με νιώθεις μέσα σου;
Σε θέλω μέσα μου.
Νιώσε.
Σε έχω μέσα μου.
- Μέσα σου. - Δυνατά.
Νιώθεις την ένταση;
- Κρατήσου. - Συνέχισε.
Δυνατά.
Είμαι έτοιμος να…
Το νιώθεις;
- Μας αισθάνομαι και τους δύο. - Αλήθεια;
Ναι.
Ναι. Δυνατά.
Πιο πολύ.
Τώρα περισσότερο.
Θεέ μου!
Τελείωσες;
Ναι, εσύ;
Ναι.
Είσαι καλό πήδημα.
Κι εσύ το ίδιο.
Ναι;
Το κάναμε.
Κωλο-φύλακες, κωλο-στρατόπεδο, το κάναμε.
Δεν πρόκειται να μας σκοτώσουν.
Κάναμε έρωτα. Ήταν αληθινό, ανθρώπινο.
Κάναμε έρωτα.
Δεν πρόκειται να μας σκοτώσουν.
Ποτέ δεν είχα…
…φανταστεί ότι θα…
…το κάναμε χωρίς επαφή.
Ονειρεύομαι πέτρες.
Κλείνω τα μάτια μου Και μετακινώ πέτρες.
Πέτρες…
Δεν τελειώνουν ποτέ.
- Θα τρελαθώ. - Σκέψου κάτι άλλο.
Ήμουν ξύπνιος όλη νύχτα.
Κάποιος στο στρατώνα μας αυτοκτόνησε.
Το απεχθάνονται αυτό.
Δείχνει ελευθερία βούλησης.
Άκουσα μια φήμη.
- Σαρδέλες; - Ναι.
Τις μισώ. Μισώ όλα τα φαγητά.
Υπολείμματα, υπολείμματα σαρδέλας…
Αυτά τρώμε έτσι κι αλλιώς.
Δεν αξίζουν.
Δεν ήξερα ότι μπορείς να φας Τα υπολείμματα της σαρδέλας.
- Τρελαίνομαι. - Εγώ φταίω.
Αυτή η δουλειά είναι η χειρότερη. Έκανα λάθος, συγγνώμη.
Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Πως μπορείς.
Αυτό είναι το μυστικό μου.
Ίσως αν κλείσω τα μάτια μου.
Άκουσα μια φήμη.
Τι;
Μπορεί να έχουμε πατάτες.
- Πότε; - Αύριο.
- Δεν το πιστεύω. - Έτσι είπαν κάποιοι στο στρατώνα μου.
- Ποιοί "κάποιοι"; - Κάτι τύποι.
- Είναι σέξι; - Σταμάτα.
- Έπρεπε να είσαι μαζί μας, εδώ που ανήκεις. -Όχι, αλλά εσύ δεν πρέπει να 'σαι εδώ.
Θέλω να είμαι εδώ.
Γιατί;
Γιατί αγαπώ τις πέτρες.
Γιατί σ' αγαπάω.
Αλήθεια.
Σ' αγαπάω.
Δεν είναι χαζό;
Τι κάνεις;
Τις τακτοποιώ.
Γίναμε ακατάστατοι.
Μπορεί να σε χτυπήσουν γι' αυτό.
Μη μ' αγαπάς.
Είναι το μυστικό μου.
Μη μ' αγαπάς.
Με κάνει χαρούμενο.
Κι έχω κι ένα σινιάλο.
Όταν τρίβω το αριστερό μου φρύδι, κάπως έτσι…
…σημαίνει ότι σ' αγαπάω.
Στοιχηματίζω ότι δεν το ήξερες αυτό.
Μη μ' αγαπάς.
Δε μπορώ να το ελέγξω.
- Δε θέλω κανείς να μ' αγαπάει. - Κρίμα.
- Δε μπορώ να αγαπήσω κανέναν. - Ποιός στο ζήτησε;
Οι αδερφές δεν αγαπάνε. Δε μας θέλουν ν' αγαπάμε.
Ξέρεις ποιος μ' αγαπούσε;
Ξέρεις;
Εκείνο το αγόρι.
Ο χορευτής.
Δε θυμάμαι τ' όνομα του, αλλά τον σκότωσα.
Είδες;
Οι αδερφές δεν είναι γι' αγάπες.
Θα σκοτώσω κι εσένα.
Μίσησέ με.
Αυτό είναι καλύτερο.
Μίσησέ με…
Μη μ' αγαπάς.
Θα κάνω ότι θέλω.
Δεν είναι δουλειά σου, έτσι κι αλλιώς.
Δεν το πιστεύω ότι το κάνουμε αυτό.
Οι πέτρες έχουν κάποιο νόημα, αλλά το χιόνι όχι.
Τα χέρια μου είναι…
Έχει διαφορά.
Έχετε έναν επικεφαλή στρατώνα.
- Μπορεί να σου βρει φάρμακα. - Δεν έχει σημασία.
- Αν είσαι καλός με τον λοχία. - Δεν έχει σημασία.
- Χάνεις κιλά. - Δε μ' αρέσουν οι σαρδέλες.
- Γίνεται χειρότερο. - Και κάνει περισσότερο κρύο.
- Χρειάζεσαι φάρμακα. - Σταμάτα να γκρινιάζεις.
Νόμιζα ότι αγαπούσες τον εαυτό σου.
Έχει πολύ κρύο.
Φοβάμαι.
Και ποιός δε φοβάται;
Θέλω να νοιάζεσαι.
Θα το έκανα, αν ζεσταινόμουν.
Θα σε ζεστάνω.
Δε μπορείς.
Είμαι δίπλα σου.
Μην αρχίζεις.
Θα κάνουμε έρωτα.
- Όχι τώρα. - Τώρα.
- Δε μπορώ, έχω πονοκέφαλο. - Μην αστειεύεσαι.
Θα κάνουμε έρωτα.
Όχι.
Θα σε ζεστάνω.
Δε μπορείς.
Θα νιώσεις ζεστασιά.
- Δε μπορώ. - Θα τη νιώσεις.
Στα δάχτυλα μου.
Παντού.
Δε μπορώ.
Φιλάω τα δάχτυλα σου.
Έχουν μουδιάσει.
Το στόμα μου καίει.
- Τα δάχτυλα μου… - Ζεσταίνονται.
Αλήθεια;
Ζεσταίνονται.
Ναι.
Το στόμα μου καίει.
- Ναι. - Τα δάχτυλα σου καίγονται.
Το σώμα σου καίγεται.
Το στόμα μου είναι παντού πάνω σου.
Το στόμα μου είναι στο στήθος σου, σε φιλάω στο στήθος,
σου δαγκώνω τη ρώγα.
Τη δαγκώνω.
Πιο δυνατά.
Σταμάτα! Με πόνεσες.
- Πιο δυνατά. - Σταμάτα! Σοβαρά με πονάς.
Τραβήχτηκες.
Ναι.
Ήταν ερεθιστικό.
Για σένα μπορεί.
Δεν προσπάθησα να σε πονέσω.
Μ' αρέσει να πονάω, είναι ερεθιστικό.
Δεν είναι.
Όχι όταν γίνεσαι σκληρός.
Δε γίνομαι σκληρός.
Γιατί έπρεπε να το καταστρέψεις;
Με ζέσταινες.
Γιατί δε μπορείς να είσαι πιο γλυκός;
- Είμαι. - Δεν είσαι.
Προσπάθησες να με πονέσεις.
Με ζέστανες και μετά με πόνεσες.
Έχω πονέσει αρκετά.
Δε θέλω να νιώσω άλλο πόνο.
Γιατί δεν είσαι πιο γλυκός;
- Είμαι. - Όχι, είσαι σαν κι αυτούς.
Είσαι σαν τους φύλακες. Σαν τη Γκεστάπο.
Σταματήσαμε να είμαστε ευγενικοί.
Το παρατήρησα,
όταν ήμασταν έξω.
Οι άνθρωποι πονούσαν και το έλεγαν αγάπη.
Δε θέλω να γίνω έτσι.
Δε μπορώ να κάνω τίποτα σωστό.
Δε σε καταλαβαίνω.
Συνήθιζα να τα κάνω όλα σωστά.
Ακόμα μπορείς.
Θέλω να σε κάνω χαρούμενο.
Τότε να είσαι γλυκός μαζί μου.
Δεν ξέρω πως.
- Απλά κράτησε με. - Φοβάμαι.
- Δε χρειάζεται. - Φοβάμαι.
- Πνίγομαι. - Κράτα με, σε παρακαλώ.
Κράτα με.
Σε κρατάω.
- Αλήθεια; - Είσαι στην αγκαλιά μου, τ' ορκίζομαι.
Ορκίζομαι σε κρατάω. Είσαι εδώ.
Άγγιξε με.
- Με αγγίζεις; - Ναι.
Επαφή.
Απαλά.
Επαφή.
Γλυκά.
Ζέστανέ με.
Γλυκά.
Ζέστανέ με, γλυκά.
Γλυκά.
Σε αγγίζω γλυκά.
Γλυκά.
Είσαι ασφαλής.
Θα σε κρατάω ασφαλή και ζεστό.
Είσαι μαζί μου τώρα.
Δε θα ξανά-κρυώσεις.
Σε κρατάω τώρα.
Ασφαλής…
…και ζεστός.
Όσο είσαι εδώ.
Όσο είσαι μαζί μου.
Για όσο σε κρατάω…
…είσαι ασφαλής.
- Ακούγεσαι καλύτερα. - Αλήθεια;
- Υποχωρεί. - Αλήθεια;
- Βοηθάνε τα φάρμακα; - Ναι.
Πως τα πήρες;
Σου είπα…
Μίλησα με τον επικεφαλή στρατώνα. Με πήγε σ' έναν αξιωματικό.
Σε ποιόν;
Ένα λοχαγό, τον καινούριο.
Γιατί δε μου λες;
- Δεν πρόκειται να το αφήσεις, έτσι; - Μάλλον όχι.
- Κι αν δε σ' αρέσει η απάντηση; - Θα το ρισκάρω.
Του πήρα πίπα.
- Τι; - Με άκουσες.
- Όχι. - Ήθελες να ξέρεις.
Σου είπα ότι δε θα σου άρεσε.
Τον λοχαγό των SS;
- Είναι ο χειρότερος μπάσταρδος… - Το ξέρω.
- Του πήρες πίπα; - Έπρεπε, δεν είχα χρήματα.
- Τον άγγιξες; - Όχι, μόνο πίπα του πήρα.
Αυτό ήθελε. Χρειαζόμουν τα φάρμακα.
- Καλύτερα να έβηχα. - Δε θα σ' άφηνα.
Το μπάσταρδο.
- Είναι αδερφή; - Ποιός ξέρει;
Μάλλον έτσι φάνηκε.
Μπορεί και να είναι, αλλά δε σ' αρέσει να το σκέφτεσαι.
- Δε θες να είναι αδερφές. - Όχι.
Αυτό είναι χαζό.
Για μια φορά έχεις δίκιο. Είναι χαζό.
Υπάρχουν Ναζί αδερφές…
…και άγιοι αδερφές, και ιδιοφυίες αδερφές…
…και τιποτένιες αδερφές…
…απλά άνθρωποι.
Γι' αυτό φοράω αυτό το τρίγωνο. Γι' αυτό πρέπει να το φοράς κι εσύ.
Πιστεύεις πως ο λοχαγός θα άφηνε να του πάρει πίπα μια αδερφή;
Κάποιον στρέιτ ναι, ακόμα κι έναν εβραίο.
Θα με σκότωνε αν ήξερε ότι είμαι αδερφή.
Το κίτρινο αστέρι μου σου έφερε φάρμακα.
- Ποιός τα χρειάζεται; - Τότε δώσε τα πίσω.
Γιατί δεν τα πετάς; Και κάτσε να πεθάνεις.
Κουράστηκα ν' ακούω ότι πρέπει να φοράω ροζ τρίγωνο.
Πήγες ποτέ στο Silhouette;
Ναι.
Δε σε είδα ποτέ.
Δεν κοιτούσες.
- Στο κλαμπ της Γκρέτα; - Όχι.
Ωραία, είχες γούστο.
Στο White Mouse;
Μερικές φορές.
Εκπλήσσομαι που δε με είδες εκεί.
Έκανες ηλιοθεραπεία;
Λάτρευα την ηλιοθεραπεία.
- Γυμνός; - Φυσικά.
- Δίπλα στο ποτάμι. - Ακριβώς.
Και δε με είδες ποτέ;
Βασικά, σε είδα.
Σε είδα δίπλα στο ποτάμι. Γελοιοποιούσες τον εαυτό σου…
…και είπα "Μια μέρα θα μετακινούμε μαζί πέτρες στο Νταχάου".
Δε μου άρεσε το Βερολίνο.
Εννοώ ότι δεν ήμουν ευτυχισμένος.
Αλλά μ' αρέσει τώρα. Μου λείπει.
Θα γυρίσουμε κάποια μέρα.
- Όταν βγούμε από εδώ; - Ναι.
Θα βγούμε, σωστά;
Πρέπει να βγούμε, δεν πρέπει;
Ναι.
Ναι;
Μπορούμε να πάμε μαζί πίσω.
Εσύ. Εβραίε.
Ορίστε, κύριε;
Αισθάνεσαι καλύτερα;
Ορίστε;
Το κρύωμά σου;
Ναι, κύριε.
- Αξιοθαύμαστο. - Ναι, κύριε.
Συνέχισε.
Εσύ!
- Διεστραμμένε. - Ορίστε κύριε;
Είσαι άρρωστος;
Όχι, κύριε.
Βήχεις.
Όχι, κύριε.
Έχεις κάτι στο λαιμό σου;
- Μάλιστα, κύριε. - Απ' το πρωινό;
Μάλιστα, κύριε.
Συνέχισε.
- Εσύ. Διεστραμμένε. - Ορίστε, κύριε;
- Έβηξες; - Μάλιστα, κύριε.
- Δεν είσαι καλά. - Είμαι, κύριε.
Μάλιστα.
Εσύ. Εβραίε.
- Ορίστε, κύριε. - Κοίτα.
- Να κοιτάξω, κύριε; - Ναι. Κοίτα.
Εσύ.
- Ορίστε, κύριε; - Άσε κάτω την πέτρα.
Ωραία. Τώρα πάνε μια βόλτα.
Βόλτα, κύριε;
Ναι, μια βόλτα.
Κι εσύ, εβραίε.
Ελάτε πάνω.
Αρκετά.
Τώρα βγάλε το καπέλο σου.
Το καπέλο μου, κύριε;
Το καπέλο σου.
Μάλιστα, κύριε.
Εσύ.
- Ορίστε, κύριε. - Χαλάρωσε.
- Μάλιστα, κύριε. - Και κοίτα.
Μάλιστα, κύριε.
- Εσύ. - Ναι, κύριε;
Πέτα το καπέλο σου.
Όχι εκεί.
- Όχι εκεί, κύριε; - Όχι.
Σήκωσε το.
Μάλιστα, κύριε.
Πέτα το στο φράχτη.
Στο φράχτη, κύριε;
Στο φράχτη.
Δεν πειράζει.
Θα περιμένουμε.
Είσαι καλύτερα;
Μάλιστα, κύριε.
Άσχημος βήχας.
Ναι, κύριε.
Στο φράχτη, τώρα!
Στο φράχτη. Μάλιστα, κύριε.
Εσύ.
Ορίστε, κύριε;
Παρακολουθείς;
Ναι, κύριε.
Ωραία.
- Εσύ. - Ορίστε, κύριε.
Πάρε το καπέλο σου.
- Τώρα, κύριε; - Τώρα!
Είστε σίγουρος, κύριε;
Αρκετά.
Μπορώ να συνεχίσω χωρίς το καπέλο μου, κύριε;
Όχι.
Μάλιστα κύριε.
Με γρατσούνισε.
Εσύ.
Εβραίε.
Ναι, κύριε;
Ελπίζω να βοήθησαν τα φάρμακα.
Ξεφορτώσου το πτώμα.
Μάλιστα, κύριε.
Όχι!
Είσαι εντάξει. Δε θα σε ρίξω. Σε κρατάω.
Αν σταθώ προσοχή, μπορώ να σε κρατήσω.
Θα με αφήσουν να σε κρατήσω.
Δε θα σε απογοητεύσω.
Δε σ' έχω ξανά-κρατήσει.
Δε σ' αφήνω να πέσεις.
Ξέρεις κάτι;
Νομίζω…
Νομίζω ότι σ' αγαπάω.
Μην το πεις σε κανέναν.
Μην ανησυχείς για τις πέτρες.
Δε θα σε ρίξω, το υπόσχομαι.
Νομίζω ότι αγαπούσα τον…
Δε μπορώ να θυμηθώ τα' όνομα του.
Ένα χορευτή.
Νομίζω ότι κι αυτόν τον αγαπούσα.
Μη ζηλεύεις.
Είσαι ασφαλής.
Δε θα σε ρίξω.
Σ' αγαπάω.
Τι το κακό έχει αυτό;
Θεέ μου!